“Hopelijk kunnen we kijker op nooit eerder vertoond aankomstshot trakteren”

Zelf komen ze nooit (of amper) in beeld. Toch zorgt het drietal er mee voor dat honderdduizenden Vlaamse wielerfans zondag urenlang zitvlees kweken tijdens de weergave van de Hoogmis.

Maak kennis met drie Limburgers achter de live-uitzending van de Ronde van Vlaanderen. 

“Tijdens MilaanSanremo heb ik 230 van de 300 kilometer rechtgestaan, 

met negen kilo op mijn schouder. Ik kan je vertellen: 

dan is ’s avonds je licht snel uit”

   - Jorg Claes  

     Cameraman op de motor

“Dankzij gpstrackers zouden we de kijker kunnen melden wie tegen het wegdek ligt. 

Maar in de conservatieve wielerwereld een consensus vinden, blijft moeilijk”

   - Gunther Leenders 

      VRT-producer

“Om het dronebeeld van de Paterbergafdaling in de huiskamer te krijgen, 

heb ik twee kilometer aan kabels en acht antennes nodig”

   - Lennert Balthasar 

     Specialist straalverbindingen bij Gravity Media

4 Apr 2026 - Het Belang van Limburg

Rob Rodiers

Gunther Leenders is zondag verantwoordelijk voor de productie van het signaal van de sportcaptatie dat de wereld ingaat. De producer uit As zorgt ervoor dat de VRT doet wat moet, en kan doen wat het wil doen met de middelen en mensen die voorhanden zijn.

“Wat ik als producer exact doe, is moeilijk te omschrijven. Ik ben al maanden in de weer met de Ronde van Vlaanderen. Zeker niet continu, maar in stukjes en beetjes. Laat ik het zo stellen: als dit weekend alles op wieltjes loopt, dan heb ik mijn job goed gedaan. Uiteraard zijn er altijd nog details die lastminute opgelost moeten worden. Of buitenlandse zenders die met vragen of verzoeken zitten. Wel, daar tracht ik dan à la minute een oplossing voor te vinden”, vat Leenders, die zondag 80% van de tijd zal doorbrengen in het kloppend hart, de regiewagen van regisseur Gunther Herregods, zijn taak samen. “De rol van Gunther Herregods vergelijk ik graag met die van een dirigent. Van alle camerastandpunten van motards, over de helikopter en de drones, tot de vaste camera’s - maakt hij aan de finish in Oudenaarde één coherent verhaal voor de kijker. Ieder jaar weer is de Ronde van Vlaanderen ons koninginnenstuk, ons visitekaartje naar de rest van de wereld. Waardoor onze mensen ook veelvuldig gevraagd worden om buitenlandse evenementen te capteren, gaande van wielerwedstrijden tot Olympische Spelen.”

Op de motor

Een van de mensen die midden in de actie zit, is Jorg Claes. De Paalse cameraman heeft er net enkele Italiaanse weken opzitten met Strade Bianche, Tirreno-Adriatico en Milaan-Sanremo. Zo was het Claes die, na de crash in Imperia, beelden schoot van een achtervolgende Pogacar op weg naar de voet van de Cipressa. Tijdens de E3 Saxo Bank Classic reed hij dan weer 40 km lang in het spoor van een solerende Mathieu van der Poel. Maar hét beeld dat de Palenaar blijft achtervolgen, schoot hij in 2012. Na af loop van de Ronde van Vlaanderen, bovenop de Oude Kwaremont. Remember? Na de derde Ronde-triomf van Tom Boonen ging de elfjarige Tjörven Cleenewerck van pure blijdschap op z’n knieën in een maïsveld en schreeuwde - met een aantal Vlaamse leeuw-vlagjes in de handen - zijn blijdschap uit. Inmiddels zijn we veertien jaar verder en heeft Claes ‘promotie’ gemaakt.

“Zo kan je het ook stellen”, lacht hij. “Ik ben nog steeds werkzaam voor DB Video, dat intussen een dochteronderneming werd van Gravity Media, het mediabedrijf dat de technische faciliteiten verzorgt bij internationale wielerwedstrijden. Van die overname maakte ik gebruik om de CEO te laten weten dat ik al decennialang cameraman ben en… zelf koers. Mijn eerste opdracht als cameraman op de motor bleek een meevaller, waarna ik volwaardig lid werd van het beperkte kringetje cameramannen op de motor. We zijn slechts met een tiental”, weet Claes, die zondag van op moto 2 de vrouwenkoers in beeld brengt.

Bij wielerwedstrijden, zowel voor mannen als vrouwen, rijden er minstens drie VRT-motoren mee. De ene volgt de kopgroep, de andere blijft bij het peloton en de laatste brengt de opgevers of valpartijen in beeld.

“Wanneer de koers rechtstreeks op VRT komt, krijgen vertrouwde cameralui de voorkeur”, verduidelijkt Claes. “Tijdens de E3 Saxo Bank Classic, een wedstrijd die op VTM uitgezonden werd, zat ik achterop moto 1 en had ik de eer om anderhalf uur lang te genieten van het vakmanschap dat Mathieu van der Poel etaleerde. Op het einde werd de situatie wel penibel. Zijn voorsprong slonk en het was continu kiezen of we voor dan wel achter Van der Poel moesten plaatsnemen. Want naast veiligheid staat ook eerlijkheid hoog bovenaan onze prioriteitenlijst. Desalniettemin worden we op de sociale media achteraf vaak overspoeld met commentaar op onze positionering. Maar dat is nu eenmaal eigen aan de samen leving waarin we leven”, aldus de Palenaar, die zelf zijn grootste criticus is.

“Na af loop kijk ik meestal terug naar de beelden. Om te leren. Wat hadden we beter kunnen doen? Was onze positie ideaal? Je merkt: ik spreek in de wij-vorm. De wisselwerking tussen cameraman en motard is namelijk superbelangrijk. We communiceren dan ook continu. Zeker als ik achteruit film, krijg ik voortdurend aanwijzingen. Dat er een drempel aankomt of zelfs een schaduw, zodat ik mijn diafragma wijder kan openzetten. Ervaren motards schakelen zelfs zachtjes van eerste naar tweede versnelling opdat het beeld niet schokt. Zij rijden puur op de koppeling, wat op de lange termijn niet goed is voor de motor (lachje).”

Niet alleen de motor vertoont na af loop van de koers slijtage, ook het lichaam.

“Tijdens de Strade Bianche krijg je op die gravelwegen heel wat klappen te verwerken. Tijdens Milaan-Sanremo heb ik dan weer 230 van de 300 kilometer rechtgestaan, met negen kilo op mijn schouder. Ik kan je vertellen: dan is ’s avonds je licht snel uit. Gelukkig roteren we geregeld, zodat we even tijd hebben voor een plaspauze of om een sandwich te eten”, zegt Claes, die naar eigen zeggen zijn laatste zomer als actief wielrenner aanvat. “Ik zeg al vijf jaar tegen mijn vrouw en kinderen dat het mijn laatste jaar is, maar nu is het echt zo.”

Drone voorbij Paterberg

Dankzij de cameraman op de motor zit je als kijker midden in de actie. De cinef lexcamera schiet vanuit de helikopter dan weer haarf ijne, stabiele luchtbeelden die de wielerfan overzicht verschaffen. Maar de VRT heeft in de Vlaamse Ardennen ook enkele speciallekes in petto. Zoals de flyline, een camera aan een kabel. Zodat u vijfhonderd meter met de renners meezoeft naar de top van de Oude Kwaremont. Of de tweevoudige captatie van de Paterberg-afdaling met een FPVdrone. Een drone bestuurd via een virtualrealitybril. Dat het signaal bij u in de huiskamer terechtkomt, dankt u aan Lennert Balthasar uit Herk-de-Stad.

“De dronepiloot - die naast me, in een veld nabij de Stooktestraat zit – kan veel dichter bij de renners komen dan bij een gewone drone die op oogafstand wordt bestuurd”, legt Balthasar uit. “De voorwaarde is wel dat we zo’n drone enkel inzetten in een publieksvrije zone. Vandaar dat zondag talloze stewards zorgen dat niemand in de afdaling van de Paterberg staat. Stel dat een drone neerstort, dan kunnen zowel renners als publiek ernstig gewond raken. De regelgeving in

België is erg streng. Veel strenger dan in bijvoorbeeld Italië, waar je tijdens Strade Bianche dronebeelden zag van de beklimming van Le Tolfe, volgestouwd met mensen. Of van de afdaling van de Poggio, waarbij de drone zelfs onder elektriciteitskabels doorvloog. Zoiets krijg je in België nooit klaar. De luchtverkeersleiding in Zaventem kijkt immers streng over onze schouders mee.”

Volgens Balthasar zal een helikopter altijd nodig blijven om een wielerwedstrijd uit te zenden.

“Maar dronebeelden hebben wel degelijk een toegevoegde waarde”, vindt hij. “Je krijgt als kijker een shot dat iets extra biedt. Dat beeld bij de kijker krijgen, is echter niet evident. De dronebeelden die iedereen kent, zijn meestal vooraf opgenomen. Ik moet er echter voor zorgen dat het signaal van de drone onmiddellijk in Oudenaarde geraakt. Geloof me, dat is ontzettend moeilijk. Voor dat ene shot heb ik een continue radioverbinding met het technische vliegtuig nodig, twee kilometer aan kabels en acht antennes. Dankzij die dekking krijg ik het dronesignaal in de kleine regiewagen, die bovenop de Paterberg staat. Van daaruit wordt on site één programma gemaakt dat meteen naar de antennemastwagen aan de aankomst wordt geseind”, verklapt Balthasar het huzarenstukje.

Conservatieve wielerwereld

“Weinig mensen weten dat regisseur Gunther Herregods af en toe het dirigeerstokje moet afgeven tijdens de uitzending”, pikt producer Gunther Leenders in. “Zo heeft iedere helling met vaste camera’s (Oude Kwaremont, Paterberg en Koppenberg, red.) zijn eigen regiewagen met regisseur.”

Anno 2026 is het al AI wat de klok slaat. Niet in de livecaptatie echter. Ook voor gps-trackers, GoPro’s of slimme brillen (met camera en slimme technologie, red.) is (nog) geen plaats in de conser vatieve wielerwereld.

“Dankzij gps-trackers zouden we de kijker nochtans onmiddellijk kunnen melden wie er mee is in een ontsnapping of wie tegen het wegdek ligt”, zegt Leenders. “Maar in de volgerskaravaan hieromtrent een consensus vinden, blijft moeilijk. Ploegen en renners nemen niet graag extra grammen gewicht mee onderweg. In de F1 kan men alle teams zoiets eenzijdig opleggen. In het wielrennen heb je daarentegen diverse organisatoren en de UCI, als overkoepelende federatie. Daarnaast delen teams niet graag details over versnellingen, wattages of hartslag. Jammer, want data en creatieve formats kunnen net helpen om jongere kijkers te bereiken. Veel meer dan wat we nu doen, zit er vooralsnog niet in.”

Uniek aankomstshot?

Al wordt er ieder jaar toch weer gezocht naar een extraatje. “Dit jaar zetten we in op een uniek aankomstshot. Hopelijk staan de wedstrijdomstandigheden het zondag toe dat we de aankomst kunnen filmen op een spectaculaire manier”, bouwt hij de spanning op.

Enter: de FPV-drone. “Indien we niet met een groep renners om de overwinning gaan sprinten, dan vliegen we achter de winnaar of kandidaat-winnaars met een drone boven de aankomststraat. Eenmaal bij de renner(s) volgen we hem of haar op de rug richting de verlossende finishlijn. Op die manier trakteren we de kijker hopelijk op een extra aankomstshot, naast de ingeburgerde beelden van de vaste camera’s, de camera op de kraan en de bemande camera die de winnaar moet volgen, wanneer hij of zij uitgebold is om de eerste interviews af te nemen. Enkele meters voorbij de streep staat ook nog een speciale camera opgesteld, die de close-up van de winnaar moet nemen. Zeker in een sprint is dat een aartsmoeilijke taak. Maar het levert, dankzij de superslomo-vertraging, wel prachtige beelden op”, besluit de producer uit As.