Na ‘de keizer’ verdient Wout ook standbeeld in Herentals

Uitbater Jef Engelen van Druyts Sportlokaal 

in het centrum van Herentals.

In Herentals zijn ze verwend met grote renners, maar Van Aerts zege in Roubaix was speciaal.

«Het is zo’n eenvoudige jongen. 

Rustig en bedaard»

   - Rita van den Bulck

14 Apr 2026 - NRC

Door Paul van der Steen 

Fotografie Merlin Doomerink HERENTALS

Midden in Herentals, tussen auberginekleurige tulpen, staat een drie meter hoge oudere heer in gietijzerpolyester. Een klein fietsje op de sokkel maakt al duidelijk dat hier een wielercoureur staat. Niet zo maar een, vertelt de tekst onder een vuil geworden glasplaatje in het plaveisel, maar de ‘keizer van Herentals’: ‘Winnaar van 493 wielerwedstrijden, wereldkampioen op de weg in 1960 en 1961. Rik is de enige winnaar die de 6 klassiekers buiten categorie won.’ Onder die zeges: drie in Parijs-Roubaix (1961, 1962 en 1965). Rik is Rik van Looy (19332024), de grote Vlaamse kampioen uit de jaren 50 en 60.

Baas boven baas. „Maar ook Wout van Aert heeft zondag een standbeeld in ‘zijn’ Herentals verdiend”, vindt Jef Engelen (50), uitbater van het naast het Van Looymonument gelegen Sport Lokaal Druyts. „Wat een koers!” Engelen had eigenlijk al vroeg in de middag naar zijn zaak willen gaan. „Maar ik keek vanaf de start en er kwam maar geen moment waarop ik dacht: nu kan ik even een stukje missen.” Dus ging hij pas na afloop naar zijn café. Daar bleef de tap maar lopen. „Normaal sluiten we op zondag om zes uur. Dat is nu acht uur geworden.”

Deze maandag gaat de nu al legendarische editie 2026 van Parijs-Roubaix op het groot scherm steeds maar op herhaling. „Let op”, lacht Engelen, „subiet wint hij weer.”

Staf Davidson (71) ziet vanachter zijn tafeltje wat hij zondag thuis bekeek. De zege in de klassieker ontroerde extra door alle pech die Van Aert de afgelopen jaren leek te achtervolgen. Zelf kende Davidson, voormalige volleyballer en volleybalcoach op het hoogste niveau, ook de nodige „malheur”: eerst kanker, daarna een hersenbloeding. Maar toen Van Aert in Roubaix als eerste over de meet ging, stond hij recht. „Mijn vrouw hielp me mee overeind trekken.”

Loodzware Carrefour de l’Arbre

Davidson is in gesprek met Rita van den Bulck, moeder van uitbater Engelen. „We gunnen het Wout zo”, zegt ze. „Het is zo’n eenvoudige jongen. Rustig en bedaard. Én een echte familieman.” Volgens Davidson kan dat lieve soms Van Aerts valkuil zijn. „Hij zou af en toe nog egoïstischer mogen zijn.”

Van den Bulck verheugt zich stiekem op de komende gesprekken met haar vriendin, de schoonmoeder van Christoph Roodhooft, de ploegleider van Van Aerts grote rivaal Mathieu van der Poel. „We plagen elkaar graag na koersen.”

Ook oud-coureur Roodhooft komt uit Herentals. Zoals heel veel meer renners uit het stadje in de Kempen en aanpalende dorpen komen: Bart Wellens, Mario Aerts en de wereldkampioenen veldrijden Paul Herygers en Erwin Vervecken. Ook Van Aert won die mondiale crosstitel drie keer. Zijn prijzenkast was voor zondag al rijk gevuld.

Maar keienklassiekers tellen in Vlaanderen twee-, zo niet driedubbel. „Dit was zijn mooiste zege”, vindt Engelen. Van boven de bar haalt hij ingelijste foto’s van zijn bezoek aan Parijs-Roubaix tevoorschijn. Een ervan is een close-up van kasseien op de loodzware Carrefour de l’Arbre. „Pas als je het zelf van dichtbij ziet, weet je hoe slecht de weg er daar bij ligt.” Engelens andere hand gaat open. Een meegenomen steentje uit de Carrefour de l’Arbre wordt zichtbaar.

In zijn zaak hangen volop koerstruien, ook van Wout van Aert. De regenboogtrui dankt de uitbater aan het vrijgezellenfeest van de renner in zijn zaak. „Ik beloofde Wout 30 procent korting als hij mij een truitje kon bezorgen.” moeder van een uitbater in Herentals

Nu gaat Van Aert volgens Engelen over anderhalf uur „op de vlieger naar Marbella”, weet Engelen. „Even vakantie. Daarna weer door met het wielerseizoen: de rondes van Frankrijk en Spanje en het WK in Canada.”

Bij gebrek aan huldiging geniet Herentals nu vooral na in gesprekken op straat en in aan de wielersport gewijde horecagelegenheden. Café Welkom is nog meer dan Sport Lokaal Druyts vergeven van de relikwieën. Krukken en stoelen in de kleuren en met belettering van ploegen van weleer. Elk stukje wand en zelfs plafonds vol aandenkens voor de helden op twee bandjes. Het mooiste stuk: een ingelijste koersbroek met knoopbretels van Rik van Looy met als begeleidende tekst: ‘De broek van de keizer!’

Aan een van de tafels zit Maarten van Dyck (39) achter „een bolleke” bier. Hij woont eigenlijk in Arendonk. „Maar als ik hier in de buurt ben, moet ik hier altijd even aan. Alles in dit café ademt koers.”

Nog geen nieuwe talenten

Zondag keek hij thuis. Als ouder van een jong kind was kijken in de kroeg geen optie. Van Dyck toont een filmpje waarop zijn 2-jarige peuter Cyril kijkend naar de laatste ronde van Van Aert en Pogacar op de wielerbaan roept dat de „gele fiets” moet winnen. „Dat kan hij wel zeggen. De naam ‘Wout van Aert’ uitspreken lukt nog niet”, legt de vader uit. Daar wordt aan gewerkt. En misschien gaat Cyril ooit zelf nog eens koersen. „Bij mij had mijn nonkel dat wel gewild, maar vonden mijn ouders het geen goed idee. Te gevaarlijk. Bij Cyril zou zijn moeder weleens dwars kunnen liggen.”

Aan de bar bij Druyts twijfelen de aanwezige gasten of er al sneller een nieuw groot Herentals talent aankomt. Coureurs van het kaliber Van Looy en Van Aert dienen zich nog niet aan. De talentontwikkeling gaat wel door.

Op De Vesten in Herentals, waar het nu vakantie is, leidt oud-wereldkampioen Herygers de opleiding waar sport en middelbare school kunnen worden gecombineerd. Engelen: „Het is voor coureurs én mekaniekers. Ook Wout heeft er gezeten.”

***