“Als het zondag toch niet lukt, ga ik sowieso door als crosser”

© BELGA - Mathieu van der Poel schreef zondag 

een 51ste Wereldbekerzege bij op zijn palmares.

Vijf dagen voor het WK is het niet de vraag wie straks wereldkampioen wordt, maar wel wat die wereldkampioen nadien gaat doen. 

Wordt het WK in Hulst zondag de allerlaatste cross voor Mathieu van der Poel?

Gesprek met de man die zijn achtste gouden medaille maar op te halen heeft. 

“Ik weet ook hoe het voelt om niet mee te kunnen als Pogacar meedoet. 

Bij mij werkt dat net heel motiverend. Dan ga ik nog harder werken” 

   - Mathieu van der Poel 

     Alpecin-Premier Tech

27 Jan 2026 - Het Belang van Limburg

Wim Vos

Dag Mathieu, kijk jij er ook zo naar, een wereldtitel als formaliteit?

Van der Poel: “Helemaal niet. Was het maar zo gemakkelijk. Ik vertrek straks zeker niet naar Hulst met het gevoel dat het al binnen is. Op een WK kan altijd van alles gebeuren. Mechanische pech, een slechte dag, een ketting die afbreekt … Je zult zien dat het net op een WK voorvalt. Ik heb het in het verleden nog meegemaakt dat ik als favoriet naar het WK ging en het niet lukte. Het ziet er goed uit, maar de wedstrijd moet altijd gereden worden.”

Zegt de man die niet alleen al ruim twee jaar ongeslagen is, maar die net nu ook nog eens zijn absolute topvorm te pakken lijkt te hebben. Zagen we zondag de beste versie van Van der Poel deze winter?

“Dat gevoel had ik zelf wel, ja. Nu, Hoogerheide gaf wel een vertekend beeld. De achtervolgers hebben er heel veel naar elkaar gekeken. Maar ik voelde mij alleszins heel goed. De stap die ik (de eerste drie weken van januari, red.) in Spanje wilde zetten, heb ik gezet. Ik voel mij anders dan voor mijn vertrek. Precies wat we vóór deze winter voor ogen hadden. Maar nogmaals: het is zondag dat het moet gebeuren.”

Hoe bijzonder zou die achtste wereldtitel zijn?

“Ik probeer er niet te veel mee bezig te zijn. Maar ik besef wel dat het uniek zou zijn. Ik denk dat iedereen dacht dat het record van zeven (van Erik De Vlaeminck, red.) nooit nog door iemand gebroken zou worden.”

Wat zegt de naam ‘Erik De Vlaeminck’ je eigenlijk ?

“Toch wel iets. (lacht) Al zijn het vooral de interviews met Roger waar ik meer van geniet. Is Erik De Vlaeminck ook niet vroeg gestopt met veldrijden? In ieder geval: het is leuk dat ik nu al op gelijke hoogte met hem sta. Hem voorbijgaan zou een hele eer zijn.”

Al ruim twee jaar ongeslagen, sinds zondag alleen recordhouder met 51 Wereldbekerzeges, straks een achtste wereldtitel. Het rijtje onwaarschijnlijke cijfers blijft intussen maar aandikken.

“Terwijl ik ze vooral zie als het gevolg van mijn prestaties. Het is niet zo dat ik zelf streepjes trek. Maar het is wel leuk dat jullie journalisten ze voor mij bijhouden. En met het ouder worden sta ik er zelf toch wat meer bij stil. Het is natuurlijk uniek. Ik heb het al eerder gezegd. Toen ik begon, had ik dit uiteraard ook nooit verwacht. Niemand, denk ik. Koers was gewoon mijn eerste passie. Dan is het wel mooi om tot zoiets te zien uitgroeien.”

Sven Nys noemt je onomwonden de beste veldrijder aller tijden.

“Goh. Ik vind het moeilijk om generaties te vergelijken. Kijk je alleen naar het aantal gewonnen klassementen of naar hoe lang iemand aan de top staat, is Nys misschien wel de grootste aller tijden. Maar dat Sven dat zegt, is wel mooi. Toen ik begon, was Sven de renner naar wie ik opkeek.”

Het lijkt zelfs dat je als crosser nog altijd beter wordt.

“Ik denk vooral dat ik met het ouder worden meer training aankan. Dat is het grootste verschil. En ik heb meer mentale weerbaarheid. Dat zag je zaterdag in Maasmechelen nog. Vroeger zou ik me druk gemaakt hebben om die lekke banden. Dat is er allemaal uitgegaan. Wat ook voor mezelf een f ijn gevoel is. Ik ben niet snel meer zenuwachtig.”

Eerder dit seizoen opperde je dat je misschien zou stoppen eenmaal die achtste wereldtitel op zak.

“Klopt. Ik heb er al over nagedacht en over gesproken. Maar een definitieve beslissing heb ik nog niet genomen. En die ga ik ook niet in Hulst nemen.”

Je wil niet dat het een impulsieve beslissing is?

“Inderdaad. En begrijp mij niet verkeerd: ik cross nog altijd heel graag. Maar af en toe moet je denken aan andere opties. Er moet ooit een einde aan komen, en ik heb altijd gehoopt op een hoogtepunt te stoppen. Als je dan die keuze krijgt, is het net iets makkelijker.”

Wat als die achtste wereldtitel er tegen alle verwachting niet zou komen? Ga je dan wel door?

“Dat wel. Ik ben er nu zo dichtbij. Die achtste titel blijft wel sowieso het doel.”

Over twee jaar is het WK in Hoogerheide, geboortegrond van de Van der Poels. Kun je je voorstellen dat je dan in geen andere crossen behalve het WK te zien bent?

“Jazeker. Enkel het WK rijden is ook een optie. Hoogerheide voelt toch altijd aan als mijn thuiscross. Maar opnieuw: we zullen wel zien.”

Je won in het verleden al zes keer in Hulst. Heb je het vernieuwde WK-rondje al gezien?

“Nog niet. Ik heb wel al gehoord dat er extra bruggen en pontons over het water zijn en dat het allemaal wat zwaarder zou zijn geworden. Ze voorspellen kennelijk ook nog wat regen. Hopelijk krijgen we een zware editie. Meer weet ik er nog niet van. Ik ga later op de week waarschijnlijk wel eens kijken.”

Slotvraagje, denkend aan de concurrentie: hoe zou jij dit WK aanpakken, mocht je niet Mathieu van der Poel heten?

“Ik zou altijd geloven in mijn kansen. Het is ook niet zo dat ik mij niet herken in hun situatie. Wat zij nu meemaken, maak ik in mindere mate mee op de weg telkens Pogacar meedoet. Ik weet ook hoe het voelt om niet mee te kunnen op de Oude Kwaremont. Bij mij werkt dat net heel motiverend. Dan ga ik nog harder werken, of dan ga ik in mijn training wat dingen aanpassen. In de periode dat Wout in de cross sterker was en bijna elk weekend van mij wegreed, ben ik ook altijd mijn ding blijven doen. Je moet er altijd in blijven geloven.”