Oscar Gloukh voetbalt zoals Ajax wil spelen, maar te weinig laat zien

FOTO GETTY IMAGES 

Oscar Gloukh haalt uit voor de 1-2 tegen FC Twente.

Hij neemt hem in een keer uit de lucht op zijn 

wreef en schiet de bal met een boog in de kruising.

Na nederlagen tegen AZ en Chelsea weet Ajax weer te winnen. 

Een kwartier goed voetbal op bezoek bij FC Twente bleek genoeg.

Bron van ergernis is Remco Pasveer 

die de bal telkens richting Weghorst jaagt

27 Oct 2025 - NRC

Joost Pijpker

Na tien minuten zonder spoor van dreiging laat Ajax-middenvelder Oscar Gloukh zich maar eens uitzakken. De uitwedstrijd van zondagmiddag tegen FC Twente is tot dan toe, vanuit Amsterdams perspectief althans, weinig hoopgevend. Al vóór het middenveld stokt de opbouw, meestal omdat de twee controleurs, Kenneth Taylor en James McConnell, te hoog op het veld staan, of in de dekking lopen.

Met een fel sprintje snelt Gloukh, zondag opgesteld als aanvallende middenvelder, weg bij mandekker Ramiz Zerrouki. Hij haalt de bal op bij ploeggenoot Josip Sutalo, en zoekt meteen de ruimte met een pass naar linksbuiten Mika Godts, die naar rechts beweegt. De voorzet die volgt leidt niet tot een kans, maar het is voor het eerst dat Ajax tot iets komt wat lijkt op een uitgespeelde aanval. Tot dan toe zoeken de Amsterdammers het vooral in lange ballen van achteruit.

De actie is typerend voor de Israëlische dribbelaar, die deze zomer overkwam van Red Bull Salzburg, voor naar verluidt bijna 15 miljoen euro. De talentvolle Gloukh (21) is het soort voetballer dat moeite heeft om roerloos toe te kijken als het niet loopt. Hij wil betrokken zijn bij het spel, liefst elke aanval, en als de bal niet naar hem komt, dan gaat hij hem halen.

Onbegrip

In de topper tegen PSV stond hij zo aan de basis van de late gelijkmaker. Gloukh was daarin spits. Vlak voor tijd liet hij zich uitzakken en zette zo eigenhandig de beslissende aanval op. Zoals hij zondag tegen Twente uitwaaiert naar achteren, of naar links, in de ruimte die valt tussen linksvoor Godts en de weinig aanvallend ingestelde linksachter Youri Baas.

Voortdurend biedt de Israëlisch international zich aan, zelfs op momenten dat het niet kan. Krijgt hij de bal niet, dan toont hij telkens lichte sporen van onbegrip. De aanvallende middenvelder belichaamt daarmee het voetbal dat Ajax dit seizoen wil spelen: zelfverzekerd, dwingend, vanuit balbezit, met verzorgd positiespel en mooie acties.

Aanvankelijk koos trainer Johnny Heitinga ervoor hem als invaller te gebruiken. Zelfs toen hij zich toonde tegen PSV, en een week later met een doelpunt tegen NAC, leek dat onvoldoende: het eerstvolgende competitieduel tegen Sparta begon hij wederom op de bank. Gloukh bewees het ongelijk: bij een 3-1 achterstand viel hij in, waarna hij met een assist en een doelpunt bepalend was in de einduitslag (3-3).

Voor de fans kon de Israëliër daarna niet meer stuk, Heitinga bleef anders kiezen. In de verliespartij tegen AZ van zaterdag (0-2) wisselde hij Gloukh met een massaal fluitconcert tot gevolg. In het dramatisch verlopen Europese duel op bezoek bij Chelsea volgde opnieuw een wissel, na een rode kaart van Taylor. Vanuit het uitvak kozen de meegereisde fans vervolgens partij: „Johnny, rot op”, schalde door Stamford Bridge (5-1).

Tegen FC Twente krijgt Gloukh opnieuw een basisplaats, maar in de onophoudelijke miezerregen krijgt hij in de eerste helft door alle lange ballen weinig kansen zichzelf te laten zien. En ook in de verdediging gaat het mis. Het pressievoetbal van Ajax begint met het doorstappen van Gloukh. Het is vervolgens aan McConnell om de man van zijn teamgenoot over te nemen, iets wat de Brit zelden doet, tot zichtbare ergernis van Gloukh.

Maar misschien nog wel de grootste bron van ergernis is doelman Remco Pasveer, die van achteruit de bal telkens richting Weghorst jaagt, en zo elke mogelijkheid tot opbouwen smoort. Gloukh gebaart geërgerd: rustig, we zouden toch opbouwen?

Verzorgd positiespel

Niets wijst dan nog op het kleine kwartier dat meteen na rust zal volgen, waarin het plotseling allemaal wel lukt. Opeens klopt de pressie van Ajax wel, en levert FC Twente vaker de bal in. En in de opbouw lukt het vervolgens om via verzorgd positiespel de aanval te bereiken.

Neem de gelijkmaker: een fraai hakje van Godts na een ingooi, die teamgenoot Taylor alle ruimte verschaft om de bal voor te zetten. Zijn hoge pass bereikt het hoofd van Weghorst. De spits kopt raak en snelt meteen naar trainer Heitinga, al weken het mikpunt van toenemende kritiek, om hem hartstochtelijk te omhelzen.

Even later zoekt Taylor opnieuw Weghorst via de lucht. De bal ketst af en belandt voor de voeten van Gloukh, die hem in een keer uit de lucht op zijn wreef neemt en met een boog in de kruising schiet, en vervolgens richting het uitvak holt. Weer een paar minuten later volgt een aanval via rechts: buitenspeler Raúl Moro zoekt de combinatie met Weghorst en geeft voor op Godts: 1-3.

Maar zo onverwachts als de opleving na rust kwam, zo plotseling vervalt Ajax ook weer in het voetbal uit de eerste helft. Tegen Chelsea zag trainer Heitinga een kwartier goed voetbal, maar bleek dat ruimschoots onvoldoende. Tegen FC Twente duurt de opleving net zo lang, maar is het genoeg. FC Twente komt via een strafschop nog tot 3-2, maar komt daarna amper nog tot kansen. Na een volle 95 minuten spelen, heft Gloukh een vinnig vuistje richting de meegereisde fans: een overwinning, na een week met twee kansloze nederlagen.

***