‘We moeten kracht halen uit de obstakels die we hebben overwonnen’
FOTO MARCIN GOLBA/GETTY IMAGES
International Amir Al-Ammari als speler van het Poolse Cracovia.
31 Mar 2026 - NRC
Boris van der Spek
Boris van der Spek
Een strakblauwe hemel, een zachte wind, een vers gesproeid grasveld. 28 spelers die warmlopen, rustig een balletje trappen, een beetje met elkaar dollen. Wie niet beter weet, ziet een voetbalteam dat zich in nagenoeg perfecte omstandigheden voorbereidt op een wedstrijd.
Alsof er geen oorlog is in hun thuisland. Alsof ze niet dagenlang onderweg zijn geweest om hier, in de Mexicaanse stad Monterrey, te komen. Alsof de wedstrijd die ze dinsdag moeten spelen tegen Bolivia niet de belangrijkste is uit hun leven. Want dit team, de selectie van Irak, is – los van eventuele verlenging – negentig minuten verwijderd van hun eerste WK-deelname in veertig jaar.
Bijna was een aanzienlijk deel van het team, degenen die in de Iraakse competitie spelen, niet naar Mexico gekomen. Door de sluiting van het luchtruim in grote delen van het Midden-Oosten was het lang onzeker of de Australische bondscoach Graham Arnold (in de jaren negentig als speler actief bij onder meer Roda JC en NAC Breda) een volledige selectie kon samenstellen. Toen eind februari de oorlog in het Midden-Oosten begon zat Arnold in Dubai, zijn medische staf in Qatar en zijn spelers die in Irak spelen – 60 procent van zijn selectie – vast in hun thuisland. Naast logistieke problemen waren er administratieve obstakels: Mexico heeft geen ambassade in Irak en dus moesten Mexicaanse ambassades in Saoedi-Arabië en de VAE aanvragen voor visa verwerken.
FOTO AMR ALFIKY/REUTERS
Het elftal van Irak voor een eerder WK-kwalificatieduel,
tegen de Verenigde Arabische Emiraten in november in Abu Dhabi.
De situatie was zo moeilijk, dat Arnold de FIFA opriep de beslissende kwalificatiewedstrijd uit te stellen tot een week voor het WK dat in juni van start gaat. De wereldvoetbalbond weigerde dat verzoek, maar regelde wel een privévliegtuig dat vanuit de Jordaanse hoofdstad Amman zou vertrekken. Iraakse spelers moesten twintig uur in de bus zitten vanuit Baghdad om daar te komen. Een gepland trainingskamp in Houston werd afgeblazen door de Iraakse voetbalbond.
Geweld gaat door
Sinds ongeveer een week is de complete selectie eindelijk bijeen in Mexico. Intussen gaat het geweld door in Irak, dat zowel door Iran, de VS als Israël geraakt wordt met raketten. „We hebben de oorlog meteen bespreekbaar gemaakt na aankomst van de spelers. Je moet het een plaats geven”, zegt de Nederlander René Meulensteen, assistent-coach bij Irak en de rechterhand van Arnold. „Het is heel belangrijk om te weten van iedereen of hun families in Irak veilig zijn, en dat ze daar contact mee houden. Maar we houden de spelers ook voor wat ze vanuit Mexico kunnen betekenen voor hun familie en de rest van hun land. Als we dit over de streep kunnen trekken, is dat iets gigantisch”.
Meulensteen was jarenlang assistent van Arnold bij de Australische ploeg, en volgde hem toen hij vorig jaar bondscoach werd bij Irak. Ze verdelen de taken: Meulensteen houdt contact met Iraakse spelers die in Europese competities spelen, Arnold probeert spelers in Irak zoveel mogelijk op te zoeken. „Het zijn twee verschillende werelden. De spelers die in Europa spelen zijn soms niet eens in Irak geboren, of spreken geen Arabisch. Andersom zijn de spelers in Irak ook weer in een andere cultuur opgegroeid. Die twee groepen moet je samenbrengen en samen laten werken, dat is deze kwalificatiereeks heel goed gegaan.”
Directe plaatsing lukte niet maar als Irak wint van Bolivia, dat zich afgelopen week plaatste voor de finalewedstrijd door Suriname te verslaan, gaan de Leeuwen van Mesopotanië naar het WK. „Het zou een geweldige manier zijn om de westerse perceptie van Irak te veranderen”, zegt Meulensteen. „Het zou Irak in het algemeen en de spelers vooral zoveel energie geven. Dit is een voetbalgek land, je wilt niet weten hoe die 48 miljoen mensen meeleven met hun selectie.”
Mocht Irak zich plaatsen, dan zou dat voor het eerst zijn sinds 1986. Destijds werd het WK ook in Mexico gespeeld. Bepalende spelers in het team van nu zijn FC Utrecht-middenvelder Zidane Iqbal, Ali Al-Hamadi (Luton Town) en Amir Al-Ammari, die in Polen speelt. Volgens de Iraakse voetbaljournalist Mustafa Al-Dashti, die miljoenen volgers heeft op sociale media, is het feit dat deze spelers historie kunnen schrijven heel belangrijk voor het land. Hij trekt een vergelijking met een eerdere oorlog in Irak.
„In 2007 won Irak de Asia Cup. Het was toen voor het eerst dat het land die titel won. Op dat moment was Irak al jarenlang verscheurd door oorlog”, zegt Al-Dashti. „De enorme blijdschap die de titel bracht, de afleiding voor mensen die veel pijn hadden, ik denk dat een WK-kwalificatie voor hetzelfde zal zorgen.”
In tegenstelling tot de Iraakse selectie had Al-Dashti geen privévliegtuig tot zijn beschikking om naar Mexico te komen. „Net als het nationale team heb ik eerst twintig uur in de bus gezeten naar Amman. Ik vloog toen naar Abu Dhabi in de VAE om een visum te krijgen. Maar toen ik mijn visum eenmaal had, gingen er geen vluchten richting het westen. Dus ben ik naar Tunesië gevlogen. Vandaar ging ik naar Turkije. En toen kon ik eindelijk naar Mexico vliegen.” Elf dagen deed de journalist er in totaal over om naar het land te komen waar het nationale team zich hoopt te plaatsen voor het WK.
Even was er bij Irak hoop dat de ploeg zich zonder te spelen zou plaatsen omdat Iran, dat wel direct geplaatst was, twijfelde of het wel in de VS wilde spelen. De Iraanse minister van Sport dreigde dat het land zich zou terugtrekken van het toernooi, om niet te spelen in het land waarmee Iran in oorlog is.
Mehdi Taj, de voorzitter van de Iraanse voetbalbond (FFIRI), eiste vervolgens dat Iran zijn wedstrijden in Mexico zou spelen, ook omdat Iraniërs momenteel een inreisverbod hebben in de VS en onduidelijk is of dit verbod zal worden opgeheven tijdens het WK. Later kwam Iran terug op die eisen, maar duidelijk is dat huidige geopolitieke spanningen een grote rol zullen gaan spelen tijdens het WK. Journalist Al-Dashti vreest niet voor lege stadions als Irak, dat ook zware reisbeperkingen heeft opgelegd gekregen door de VS, zich plaatst voor het WK.
„De Iraakse gemeenschap in de VS bestaat uit zo’n 400.000 mensen. Die zullen hartstochtelijk voor ons land juichen”, zegt hij. „Een goed moment om de wereld te laten zien wat voor trots land wij zijn.”
Overal zwaarbewapende agenten
Op de trainingen en de beperkte persmomenten in Monterrey zijn veel internationale journalisten aanwezig, meer geïnteresseerd in geopolitiek dan sport. Het complex waar de Iraakse ploeg zich voorbereid op de wedstrijd tegen Bolivia is hermetisch afgesloten, met overal zwaarbewapende agenten.
Bondscoach Arnold, die iedere dag een paar minuten vragen van journalisten beantwoordt, zegt dat hij niet vreest dat de oorlog in Irak zorgt voor minder focus bij zijn selectie. „Iedereen heeft familie, en die familie zit vrijwel volledig in het Midden-Oosten. Dus je kan je nooit volledig afsluiten van de oorlog. Maar ik vrees niet dat het zorgt voor meer druk of minder focus. Het feit dat we tientallen miljoenen mensen trots kunnen maken, zorgt juist voor kracht bij de jongens.”
Na de lange reis vanuit Irak gaf hij zijn spelers twee dagen rust in Mexico om bij te komen. Nu ligt het vizier op de wedstrijd tegen Bolivia. Topspeler Amir Al-Ammari, die speelt voor het Poolse Cracovia, hoefde minder lang te reizen om in Mexico te komen. Hij zegt dat de lange reis van zijn in Irak spelende teamgenoten hem inspiratie gaf.
„Twintig uur van Baghdad tot Jordanië in een bus reizen is niet zonder gevaren. Dat deden ze omdat ze hier wilden spelen voor hun land. Die reis moeten we zien als symbool voor de kwalificatiereeks”, zegt de middenvelder. „We hebben veel obstakels overwonnen om hier te komen, en daar moeten we kracht uithalen. En daarnaast: we weten dat het een lange weg terug is naar Irak. Die reis wordt een stuk makkelijker als we ons kwalificeren voor het WK.”
Commenti
Posta un commento