Als één van de meters het niet doet, is er stress: ‘Amateurs!’

FOTO'S ALEXANDRE BAGDASSARIAN

TOUR DE FRANCE

Precies dertig seconden na 13.43 uur reed Daan Hoole dinsdag het startpodium af. Voor de voorbereiding op de dag zelf heeft de ploeg een dik gepersonaliseerd draaiboek klaarliggen. Zo ziet de dag van een tijdritrijder eruit.

Daan Hoole heeft een plan voor de individuele tijdrit, een „gokje” noemt hij het

Dankzij muziek met stevige beats komt Hoole „volledig in de zone”

22 Jul 2026 - NRC

 Koen Marée 

THONON-LES-BAINS - ‘Mag ik meer water? En ijs, in m’n nek!”. Onder de in een trainer vastgezette fiets van Daan Hoole ligt al een plas zweet. Voor hem blaast een ventilator waterdruppels zijn richting op, een partytent blokkeert de zon en om zijn bovenlijf hangt een oranje koelvest. Maar dat alles is niet voldoende om de Nederlandse renner van de Franse ploeg Decathlon tijdens zijn warming-up koel te houden. Nog 25 minuten tot de start.

De dag van een tijdrit oogt voor de buitenstaander zo simpel. De renner komt met de ploeg naar de startplaats, doet een warming-up, rijdt zijn tijdrit, fietst nog even uit en kan met de benen omhoog. Het tegendeel is waar, zegt Stephen Barrett, de Ierse hoofdcoach van Decathlon. „Het mag dan wel de kortste inspanning zijn van de hele drie weken, het is voor de ploeg de langste dag vanwege alles dat erbij komt kijken.” Voor de individuele tijdrit heeft de ploeg een dik, voor elke renner gepersonaliseerd, draaiboek klaarliggen. Zo ook voor Hoole.

De benen wakker schudden zit er niet in

Het door de Tourorganisatie aangewezen hotel van Decathlon zit in Voglans, op zo’n twee uur rijden van startplaats Évian-les-Bains. De mecaniciens en ploegbus zijn al om 5:00 uur vertrokken met de tijdritfietsen, hometrainers en ventilatoren om alles op tijd klaar te hebben staan voordat de renners komen.

Hoole ligt dan nog te slapen, maar ook hij moet er vroeg aan geloven. Om 8.30 uur vertrekt een kleiner busje met hem, de Franse kopman Paul Seixas en coach Barrett. Normaal zou Hoole nog een uurtje hebben gefietst in de ochtend, „het lichaam wakker schudden”, zoals zijn coach zegt. Maar voor dat onderdeel van het protocol is vanwege de lange autorit geen tijd.

Tijdrijden is Hoole’s grootste wapen. De afgelopen twee jaar werd hij Nederlands kampioen, vorig jaar won hij een tijdrit in de Giro d’Italia. Vanwege ziekte moest hij in juni afzeggen voor het NK. Dat betekende ook afscheid van de Nederlandse kampioenstrui. „Wel pijnlijk”, vindt de 27-jarige Hoole het dat hij nu niet het roodwit-blauw mag starten. „Ik moet nu maar een jaartje wachten”.

Omdat in omgekeerde volgorde van het algemeen klassement gestart wordt, is Hoole vroeg aan de beurt. Hij staat 136ste van de 165 overgebleven renners in de Tour. Precies dertig seconden na 13.43 uur moet hij straks het startpodium afrijden. Zijn protocol is erop afgestemd. Zo eet hij drie uur van tevoren een bak rijst en een omelet. Tussendoor staan ook een paar reepjes op het menu.

dranghekken langs de weg. „Dit is belangrijk om precies in te schatten hoe de bochten lopen, hoe Daan ze aan moet snijden”, zegt coach Barrett.

Voor Hoole is het zijn eerste kennismaking met de route, al heeft hij met filmbeelden en op de kaart de weg al goed bestudeerd. De Tour van zijn ploeg staat in het teken van het pas negentienjarige Franse supertalent Seixas, die na het uitvallen van de Deense klassementsrenner Jonas Vingegaard is opgeklommen naar de vierde plek in het algemeen klassement. Maar er was ook het dagsucces van de Nederlandse sprinter Olav Kooij, in de eerste week. Hoole heeft voor beide ploeggenoten moeten knechten, maar vandaag draait alles om hemzelf en zijn eigen tijd.

Makkelijk wordt dat niet. Hoole heeft met zijn lange lijf – bijna twee meter – veel kracht in zich, maar is door zijn gewicht in het nadeel op de klim waar de renners meteen vanuit de start omhoog moeten. Pas na 9,7 kilometer schiet het parcours weer naar beneden, om te eindigen in Thonon-les-Bains. Maar hij heeft een plan, een „gokje” noemt hij het. Hij zal zo hard mogelijk vertrekken. Daarna hoopt hij genoeg energie over te hebben om ook naar de finish nog genoeg snelheid te houden.

12.50 UUR De helikopter stijgt op

Stafleden lopen kriskras door elkaar bij de ploegbus van Decathlon, in de straat die parallel loopt aan het startpodium. De een sjouwt een fiets van Hooles ploeggenoot Cees Bol, de ander maakt een vizier van een tijdrithelm schoon en een derde schenkt water van ronde bidons over meer aerodynamische flacons die in het frame van de tijdritfiets passen.

Ook Hoole stapt even uit de bus. Na de verkenning heeft hij zich omgekleed in een t-shirt en korte broek en even gerust. Hij inspecteert de bandenspanning, die bij de ploegentijdrit in Barcelona voor zijn gevoel net te zacht was. Hij draait wat aan de pedalen van zijn wedstrijdfiets. Zijn blik is gefocust.

Langs de dranghekken zijn de Franse fans al volop aanwezig. Een enkeling herkent de lange Nederlander, maar de meesten zijn hier voor Seixas. In de lucht klinkt het geratel van de helikopter. De eerste renner gaat van start.

13.12 UUR ‘Fucking hell man, amateurs!’

Hoole heeft binnen zijn wedstrijdpak aangetrokken en zo lang mogelijk in de koelte gezeten. Nu gaat de warming-up écht beginnen. Hij zwaait zijn been over de inrijdfiets in de partytent, pakt zijn mobiel en zet stevige beats op. Zo komt hij „volledig in de zone”, zegt hij.

Het is de bedoeling dat hij eerst een paar minuten rustig fietst, dan het tempo geleidelijk opschroeft naar het vermogen dat hij een uur lang kan volhouden. Dat is in zijn geval zo’n 470 watt, vertelt zijn coach Barrett. „Best veel”, lacht hij. Het is ongeveer het dubbele van wat een gemiddelde amateurfietser een uur lang volhoudt.

Maar dan moet de vermogensmeter het wel doen. Het gegevensscherm op Hoole’s fietscomputer blijft leeg. Een mecanicien sleutelt wat aan de crank, waarin de meter is vastgemaakt, zonder resultaat. Pas als een tweede staflid zich meldt, wordt de oorzaak gevonden. De mecaniciens hebben de vermogensmeter met het verkeerde nummer bestickerd. „Fucking hell man, amateurs”, schreeuwt Hoole.

13.17 UUR Extra adrenaline

De stafleden druipen af. Het heeft nu geen zin om het voorval uit te praten. Hoole moet alle tijd die er nog is gebruiken om zich klaar te stomen. Nu de juiste vermogensmeter is gekoppeld aan zijn fietscomputer, begint hij met extra adrenaline in zijn lichaam aan het zwaardere deel van de warming-up. Eerst de opbouw naar 470 watt, daarna nog een paar blokken van zo’n minuut op wedstrijdintensiteit – tussen de 500 en 550 watt – om het lichaam te laten wennen aan de inspanning.

Als Hoole tien minuten later zijn – iets ingekorte – warming-up beëindigt, is zijn gezicht rood aangelopen. Met water uit een bidon spoelt hij het zweet van zijn handen en armen af. Binnen zet hij zijn tijdrithelm op en pakt hij nog een caffeïnegel. Op weg naar zijn tijdritfiets krijgt hij een vers koelvest opgehangen.

Dan stapt hij op zijn fiets. Tussen de vip’s, journalisten en stafleden van andere wielerploegen manoeuvreert Hoole naar de start. Nog zo’n tien minuten heeft hij. In die periode zoekt hij zittend in een stoel ontspanning en visualiseert hij met zijn ogen dicht de route die hij die ochtend verkend heeft. Om 13.43.25 begint het aftellen. Vijf. Vier. Drie. Twee. Een. Hoole is vertrokken.

14.33 UUR Gegokt en verloren

In Thonon-les-Bains komt Hoole met een tijd van precies 35 minuten over de finish. Even staat hij derde, maar de klassementsrenners moeten nog. Hij is niet tevreden. Zijn gok om hard te beginnen heeft niet goed uitgepakt, vertelt hij bij de ploegbus. „Net voor de top van de klim viel ik stil. Daarna kon ik de snelheid niet meenemen.” Bovendien werd hij ook nog even gehinderd door een auto van Astana.

Na het uitfietsen zit Hooles protocol erop. Hoe cruciaal dat draaiboek is, blijkt even later, als Nederlander Thymen Arensman van zowel zijn ploegleiding als de jury geen teken krijgt dat hij van start moet. Tientallen seconden te laat verschijnt hij bij het startpodium, wat ten koste gaat van zijn tijd.

De winst gaat rond zessen naar de Belg Remco Evenepoel. En Hoole? Die moet het doen met een zeventiende plaats. Hij is dan alweer bijna bij zijn hotel.