Bijna geruisloos groeit zijn invloed op Oranje

PROFILE

Frenkie de Jong SPELMAKER ORANJE

Vanaf het moment van zijn doorbraak bij Ajax is de middenvelder een speler om van te houden: sierlijk, technisch volmaakt en sympathiek. Maar steeds vaker klinkt de kritiek dat hij te weinig risico in zijn spel legt. Terecht?  En hoe kijkt hij daar zelf naar?

«Tót de final third heeft hij het beste overzicht. 

Maar ín de final third niet»

   - Erik ten Hag oud-coach Ajax

20 Jun 2026 - NRC

Door Steven Verseput 

Terwijl rond het kleine Icahn Stadium op Randall’s Island Park op Manhattan vogels tsjilpen, klinkt geschreeuw. „Jagen, jagen, jagen! Ga door!”, roept Frenkie de Jong tijdens het oefenduel tegen Oezbekistan. Hij wil dat er rechts voorin agressief druk wordt gezet – door Tijjani Reijnders, Denzel Dumfries en Crysencio Summerville. Kort erna verovert het Nederlands elftal de bal.

Tijdens een drinkpauze is te zien dat De Jong met aanvoerder Virgil van Dijk dicht bij Ronald Koeman staat, als de bondscoach een tactische bespreking houdt langs de zijlijn. Andere ploeggenoten staan er in een kring omheen, iets meer op afstand.

Zoals ook opvalt wat De Jong in New York tegen de pers zegt, na het teleurstellende optreden. „Het is duidelijk dat we dingen moeten aanpassen.” De positionering op het middenveld – De Jong staat als controleur te dicht bij Ryan Gravenberch – is niet goed. Zondag in het eerste Wk-duel tegen Japan (2-2) is het effect van die aanpassing zichtbaar: de afstemming is beter, Gravenberch staat ‘hoger’ en geeft twee assists. In dat duel stuurt De Jong spelers tactisch met subtiele aanwijzingen; hij leidt de aanvalsopbouw en maakt duidelijk wanneer druk op de tegenstander moet worden gezet.

Nieuwe hiërarchie

Bijna geruisloos groeit de invloed van Frenkie de Jong op Oranje. Deze leidersrol is ook wat Koeman nadrukkelijk van hem verwacht, zegt de bondscoach in gesprek met NRC, in februari in Brussel na een Uefacongres. „Die verantwoordelijkheid moet hij nemen, hij is nu geen talent meer.”

Wat dat betekent voor de hiërarchie blijkt tijdens de Wk-voorbereiding: De Jong is de nieuwe vice-aanvoerder, achter Van Dijk, tot voor kort was Nathan Aké dat. „Ik denk dat het bij mij natuurlijk gaat en is gegaan”, zegt De Jong eind vorige week in Dallas, gevraagd naar die verantwoordelijkheden. „Ik heb meer ervaring, zit langer bij de groep. Ik voel me daar goed bij.”

Frenkie de Jong (29) – geboren in Gorinchem, opgegroeid in Arkel – is een van de beeldbepalende spelers van Oranje. Geholpen door zijn sierlijke spel en sympathieke voorkomen is hij onmiskenbaar populair. Voetbalmagazine Santos maakte voor het WK een special van tweehonderd pagina’s over hem (met de coverkop: ‘Frenkie, verlos ons’). Sinds zijn doorbraak bij Ajax is de naam Frenkie aan een opmars bezig, met 175 baby’s vorig jaar.

Tegelijk is kritiek nooit ver weg. Samenvattend: hij zou te veel ‘veilig’ breed spelen en te weinig impact hebben. De chef-voetbal van De Telegraafpleitte er deze week zelfs voor om De Jong tijdens het tweede duel, dat Oranje zaterdag in Houston tegen Zweden speelt, op de reservebank te zetten. Ruud Gullit noemde hem eerder een „postbode” omdat hij te vaak rent mét de bal – een uitspraak die De Jong lang achtervolgt.

Zo verdeelt de sleutelspeler van Oranje de publieke opinie. Iets waar mensen die met hem werkten zich in gesprekken met NRC over verbazen; zij kennen geen twijfels over zijn kwaliteiten.

 

FOTO ROY LAZET / GETTY

Frenkie de Jong bereidt zich voor op de wedstrijd tegen Zweden tijdens 

een training in het stadion van Kansas City Current in Kansas City.

Hoe ontwikkelde De Jong zich de afgelopen jaren bij FC Barcelona en Oranje? Hoe belangrijk is hij voor trainers? Wordt hij overschat – of juist onderschat?

Zijn beste positie

Er zat wat „frustratie” en „ongeduld” bij de twintigjarige De Jong toen Erik ten Hag in januari 2018 begon als Ajax-coach. Hij was dat seizoen geen vaste basisspeler en er bestond onduidelijkheid over wat zijn beste positie was. „Hij moest zichzelf nog uitvinden”, zegt Ten Hag terugblikkend.

De Jong speelde dat jaar meestal als centrale verdediger, terwijl hij zichzelf als aanvallende middenvelder zag – de klassieke ‘tien’. „Dat had hij echt in zijn hoofd”, aldus Ten Hag. Er ging wat „discussie” aan vooraf om hem te overtuigen dat een positie lager op het veld in een meer „strategische rol” hem beter paste.

„De strateeg”, noemde Ten Hag hem daarom, als schakel tussen de linies. „Frenkie heeft altijd tijd en ruimte”, zegt hij. „Met Frenkie heb je het gevoel dat je een extra speler hebt”, zegt toenmalig assistent-trainer Alfred Schreuder. „Hij heeft het lef om tegenstanders dichtbij te laten komen waardoor ergens anders ruimte ontstaat.”

Door zijn balbeheersing, acceleratie en wendbaarheid is het haast „onmogelijk” om hem onder druk te zetten, zegt Ten Hag. Met zijn dribbels langs tegenstanders creëert hij vaak een overtal. Met name in de „eerste en tweede fase van de opbouw” beheerst hij dat uitzonderlijk goed.

Maar dat vermogen heeft hij níet als offensieve middenvelder in de laatste fase van de aanval – in jargon de ‘final third’. Ten Hag: „Tót de final third heeft hij het beste overzicht – ik ken geen betere in de wereld. Maar ín de final third heeft hij dat niet.” Zodra hij in het strafschopgebied van de tegenstander komt „is hij ook niet klinisch”.

Zo groeide De Jong bij Ajax uit tot de controlerende middenvelder die hij in de kern nog altijd is. Zijn rushes, wegdraaiacties en verdedigende intercepties waarmee hij in het seizoen 2018-2019 internationaal doorbrak bij Ajax in de Champions League, laat hij nu bij FC Barcelona en Oranje nog steeds zien.

Al is hij misschien iets minder avontuurlijk geworden in zijn speelstijl, erkent De Jong tegen NRC en andere media in een interview in Zeist begin juni. „Als ik terugkijk op mijn tijd toen ik net doorkwam, dribbelde ik net wat meer dan ik nu doe.” Is hij zakelijker? „Ik denk niet dat mijn mentaliteit veranderd is in de zin van: oké, ik zou nu de bal wegschieten omdat het eventueel mis kan gaan.”

Het draaipunt

De verwachtingen waren hoog rond zijn entree bij FC Barcelona, in de zomer van 2019.

Dat hij daar inmiddels zeven seizoenen voornamelijk in de basis speelt, is een „overwinning op zichzelf”, denkt Financial Times-journalist Simon Kuper, auteur van FC Barcelona – Het imperium. Ook omdat De Jong volgens hem twijfelde of hij het niveau wel aankon.

Maar een groot sportief succes is het (nog) niet. Dat hangt volgens Kuper deels samen met zijn positie als controlerende middenvelder vlak voor de defensie – pivote in het Spaans (draaipunt). „Het belangrijkste in die rol is dat je de bal nooit mag verliezen.” Dus is hij, als bewaker van het evenwicht tussen aanval en verdediging, vaak wat onzichtbaar.

Wat zijn tijd bij FC Barcelona heeft gecompliceerd is de financiële en sportieve crisis waar de club doorheen ging. In zijn eerste seizoen brak de pandemie uit, waarna Barça in grote geldproblemen kwam (door bestuurlijke hoogmoed was het fundament vóór corona al wankel). Mede als gevolg van de hoge schuldenlast vertrok Lionel Messi in 2021 bij de voetbalclub, een kantelpunt in de moderne geschiedenis van FC Barcelona.

Toch wist hij in dat turbulente krachtenveld zijn plek te veroveren in de selectie. De Jong was „geliefd” bij bepalende spelers als Messi, Jordi Alba en Sergio Busquets, zegt Schreuder, van 2020 tot en met 2021 assistent bij FC Barcelona onder Koeman. „Dat zag ik aan hoe ze met hem omgingen, hoe hij op de training betrokken werd. Het was alsof hij er al jaren speelde.” Inmiddels is De Jong zelf een van de meest ervaren spelers – hij draagt regelmatig de aanvoerdersband.

Een cruciale periode in zijn Barça-tijd is de zomer van 2022. Vanwege de geldproblemen wilde het bestuur De Jong verkopen. Manchester United, met coach Ten Hag, was bereid veel voor hem te betalen. „Ik wilde hem per se naar United halen”, zegt Ten Hag nu. Die zomer sprak de coach „diverse keren” met De Jong. „We hebben alles uit de kast gehaald.”

In een poging hem over te halen, ging United zover dat ze een video maakten waarin De Jong naast enkele van hun clublegendes te zien was, schreefthe Athletic, de sporttak van The New York Times. Een deal leek dichtbij, maar De Jong wilde het liefst bij zijn droomclub blijven. Qua leven buiten het voetbal heeft hij het naar zijn zin in Catalonië – zijn vrouw Mikky en hij hebben inmiddels twee zoontjes die daar opgroeien.

„Ik vind het jammer dat hij die stap niet gemaakt heeft, dan was hij nog beter geweest”, zegt Ten Hag. Dat hij besloot te blijven – ondanks de druk vanuit de Barcelonatop om een transfer te maken – zegt iets over zijn standvastigheid. Ten Hag: „Zo is hij, een vrije geest. Hij zit er onafhankelijk in.”

Dat was ook zichtbaar in zijn confrontatie met de Spaanse pers, nadat details uit zijn contract waren gelekt. Informatie die volgens hem niet klopt. „Ik vind het onbegrijpelijk dat je je niet schaamt om dat te schrijven”, zei hij in een persconferentie begin 2024. Dit terwijl De Jong, volgens Kuper, van nature „conflict-vermijdend” is.

„Ik weet hoe dit werkt”, zei De Jong in 2025 in de Spaanse krant El País. „Ik weet dat er iemand bij de club is die zegt: ‘Zet Frenkie onder druk, want we willen hem deze zomer verkopen’.”

De El País-journalist die hem interviewde, Juan I. Irigoyen, zegt tegen NRC dat De Jong als een van de weinige spelers geen prmensen heeft die hem begeleiden. Mede daarom heeft hij geen „bescherming” in de media. „Ik wil geen vrienden in de pers hebben die goed over me praten en me altijd verdedigen”, zegt De Jong in het interview. „Als ik slecht speel, moeten ze dat zeggen; en als ik goed speel, ook.”

Zeldzaam fluitconcert

Eind 2024, tijdens zijn moeizame terugkeer na een hardnekkige enkelblessure, kreeg De Jong een zeldzaam fluitconcert van het Barça-publiek. Die lastige periode lijkt hij achter zich te hebben gelaten. Inmiddels is hij – los van een hamstringblessure dit voorjaar – weer op topniveau.

Hij zegt dat hij „veel vrijheid” krijgt in de extreem aanvallende speelwijze onder de Duitse coach Hansi Flick, die de club nieuwe energie heeft gegeven. Onder Flick winnen ze twee landstitels op rij (2025, 2026), nadat De Jong in 2023 zijn eerste won. Qua sportieve toekomst is er rust nadat hij zijn contract verlengde tot 2029.

Zijn invloed op het spel van FC Barcelona is moeilijk in statistieken te vatten. Wat zegt het precies dat hij in bijna driehonderd duels voor de club ‘slechts’ twintig keer scoorde en 31 assists gaf? En bij Oranje twee doelpunten en negen assists in 67 interlands?

Dat zijn impact moeilijk meetbaar is, realiseert hij zich. De Jong vertelde erover in 2021 op een sportcongres van de Barça Innovation Hub, in gesprek met Vosse de Boode, toenmalig hoofd sportwetenschap en data-analyse van Ajax. Begin 2019 gaf zij een presentatie met specifieke tactische data aan de Ajax-selectie over de invloed van een speler in de opbouw naar een doelpunt. „Daarin stond ik hoog”, zei De Jong op het congres. „Normaal maken ze [de spelers] altijd een beetje grapjes over mij, dat ik weinig goals en assists heb. Toen liet ik ze deze statistiek zien.” Ofwel: zijn invloed gaat verder dan in goals en assists is uit de drukken.

Ten Hag, destijds coach, kent die nuances én de kritiek. Dat De Jong geen echt afstandsschot heeft („dat was wel een ontwikkelingspunt”), dat hij te weinig scoort („niemand kan alles”), dat hij te veel loopt met de bal („zo’n onzin”). Kijk vooral wat hij wel kan, vindt hij. „Dat is ontiegelijk veel, hè.”

Maar, als hij nu nog zijn trainer was, zou hij hem wel uitdagen dat hij meer moet gaan winnen. „Hij heeft te weinig gewonnen gezien zijn kwaliteiten. Daarin moet hij nog een stap maken, dat hij ook groeit als teamspeler.” Ten Hag, die sprak met NRC vóór De Jong zijn derde Spaanse landstitel zou behalen, noemt de Champions League en een prijs met Oranje. „Die twee dingen moeten nu gaan gebeuren.”

***

PROFILO

Frenkie de Jong, REGISTA DEGLI ORANJE

La sua influenza sulla Nazionale neerlandese cresce quasi inosservata

Fin dal momento della sua affermazione all'Ajax, il centrocampista è un giocatore da amare: aggraziato, tecnicamente perfetto e simpatico. Ma sempre più spesso si levano critiche secondo cui nel suo modo di giocare non corra abbastanza rischi. A ragione? E lui come la vede?

«Fino all’ultimo terzo di campo ha una visione di gioco eccellente. 

Ma nell’ultimo terzo di campo no»

   - Erik ten Hag, ex allenatore dell’Ajax

20 giugno 2026 - NRC

di Steven Verseput 

Mentre intorno al piccolo Icahn Stadium di Randall’s Island Park, a Manhattan, cinguettano gli uccelli, si sentono delle urla. «Pressate, pressate, pressate! Avanti!», grida Frenkie de Jong durante l’amichevole contro l’Uzbekistan. Vuole che venga esercitata una pressione aggressiva sulla fascia destra in avanti – da parte di Tijjani Reijnders, Denzel Dumfries e Crysencio Summerville. Poco dopo, la nazionale neerlandese conquista il pallone.

Durante un cooling break, si vede che de Jong, insieme con il capitano Virgil van Dijk, è vicino a Ronald Koeman mentre il commissario tecnico tiene una riunione tattica a bordo campo. Gli altri compagni di squadra sono disposti in cerchio attorno a loro, leggermente più distanti.

Come si nota anche dalle dichiarazioni rilasciate da de Jong alla stampa a New York, dopo la deludente prestazione. «È chiaro che dobbiamo apportare delle modifiche». Il posizionamento a centrocampo – de Jong, nel ruolo di mediano, sta troppo vicino a Ryan Gravenberch – non è ottimale. Domenica (14 giugno, ndr), nella prima partita dei Mondiali contro il Giappone (2-2), l’effetto di tale modifica è evidente: l’intesa è migliore, Gravenberch gioca più «avanti» e fornisce due assist. In quella partita, de Jong dirige i compagni tatticamente con indicazioni sottili; guida la costruzione dell’attacco e indica chiaramente quando bisogna mettere pressione all’avversario.

Nuova gerarchia

Quasi in sordina, l’influenza di Frenkie de Jong sulla Oranje cresce. Questo ruolo di leader è anche ciò che Koeman si aspetta espressamente da lui, ha affermato il commissario tecnico in un’intervista al NRC, a febbraio a Bruxelles dopo un congresso UEFA. «Deve assumersi quella responsabilità, ormai non è più solo un talento».

Che cosa ciò significhi per la gerarchia emerge durante la preparazione ai Mondiali: de Jong è il nuovo vice-capitano, dietro a Van Dijk; fino a poco tempo fa quel ruolo era ricoperto da Nathan Aké. «Penso che per me sia una cosa naturale, sia ora che in passato», ha dichiarato de Jong alla fine della scorsa settimana a Dallas, quando gli è stato chiesto di quelle responsabilità. «Ho più esperienza, faccio parte del gruppo da più tempo. Mi sento a mio agio in questo ruolo».

Frenkie de Jong (29) – nato a Gorinchem, cresciuto ad Arkel – è uno dei giocatori di punta della Nazionale olandese. Grazie al suo gioco elegante e al suo carisma, gode di una popolarità indiscutibile. La rivista di calcio Santos gli ha dedicato uno speciale di duecento pagine in vista dei Mondiali (con il titolo in copertina: «Frenkie, salvaci»). Dalla sua affermazione all’Ajax, il nome Frenkie è in forte ascesa, con 175 bambini battezzati così lo scorso anno.

Allo stesso tempo, le critiche non mancano mai. In sintesi: giocherebbe troppo «sul sicuro» allargando il campo e avrebbe troppo poco impatto. Il responsabile della sezione calcio del De Telegraaf ha persino chiesto questa settimana di mettere de Jong in panchina durante la seconda partita, che la Oranje disputerà sabato a Houston contro la Svezia. Ruud Gullit lo aveva definito in precedenza un “postino” perché corre troppo spesso con la palla – un’affermazione che perseguita de Jong da tempo.

Ecco come il giocatore-chiave della Oranje divide l’opinione pubblica. Un aspetto che stupisce chi ha lavorato con lui nelle conversazioni con l'NRC; loro non nutrono alcun dubbio sulle sue qualità.

FOTO ROY LAZET / GETTY

Frenkie de Jong si prepara alla partita contro la Svezia durante 

un allenamento allo stadio del Kansas City Current a Kansas City.

Come si è evoluto de Jong negli ultimi anni al Barcellona e con la Oranje? Quanto è importante per i suoi allenatori? Viene sopravvalutato o, al contrario, sottovalutato?

La sua posizione ideale

C'erano un po' di “frustrazione” e “impazienza” nel ventenne de Jong quando Erik ten Hag ha assunto la guida dell’Ajax, nel gennaio 2018. Quella stagione lui non era un titolare fisso e non era chiaro quale fosse la sua posizione ideale. “Doveva ancora trovare se stesso”, afferma ten Hag guardando indietro.

Quell’anno de Jong giocava per lo più come difensore centrale, mentre lui si considerava un centrocampista offensivo – il classico «dieci». «Se lo era davvero messo in testa», spiega ten Hag. Ci sono state alcune «discussioni» per convincerlo che una posizione più arretrata in campo, in un ruolo più «strategico», gli si addiceva meglio.

«Lo stratega», lo definiva quindi ten Hag, come anello di congiunzione tra le linee. «Frenkie ha sempre tempo e spazio», afferma. «Con Frenkie hai la sensazione di avere un giocatore in più», dice l’allora viceallenatore Alfred Schreuder. «Ha il coraggio di lasciare che gli avversari si avvicinino, creando così spazio altrove».

Grazie al suo controllo di palla, alla sua accelerazione e alla sua agilità, è quasi «impossibile» metterlo sotto pressione, afferma ten Hag. Con i suoi dribbling crea spesso superiorità numerica. In particolare nella «prima e seconda fase della costruzione del gioco» lo padroneggia in modo eccezionale.

Ma non possiede questa capacità quando gioca come centrocampista offensivo nell’ultima fase dell’attacco – in gergo l'«ultimo terzo». Ten Hag: «Fino all'ultimo terzo di campo ha una visione di gioco eccellente – Non ne conosco uno migliore al mondo. Ma all’interno di quello, non ce l’ha». Non appena entra nell’area di rigore avversaria «nemmeno è cinico».

È così che de Jong si è affermato all’Ajax come il centrocampista di controllo che, in fondo, è ancora oggi. Le sue incursioni, le finte di smarcamento e gli intercetti difensivi con cui si è affermato a livello internazionale con l’Ajax nella Champions League della stagione 2018-2019, li mette ancora in mostra oggi con il Barcellona e con la Nazionale neerlandese.

Sebbene il suo stile di gioco sia forse diventato un po’ meno avventuroso, de Jong lo ha ammesso in un’intervista rilasciata all’NRC e ad altri media a Zeist all’inizio di giugno. «Se ripenso al periodo in cui ho fatto il mio esordio, dribblavo un po’ di più rispetto a ora». È diventato più pragmatico? «Non credo che la mia mentalità sia cambiata nel senso di: “OK, ora dovrei dare via la palla perché potrebbe andare male”».

Il punto di svolta

Le aspettative erano alte in occasione del suo arrivo al Barcellona, nell’estate del 2019.

Il fatto che ormai da sette stagioni giochi prevalentemente da titolare è una «vittoria di per sé», ritiene il giornalista del Financial Times Simon Kuper, autore di «FC Barcelona – L’impero». Anche perché, secondo lui, de Jong dubitava di poter reggere quel livello.

Ma non si tratta (ancora) di un grande successo sportivo. Secondo Kuper, ciò dipende in parte dal suo ruolo di centrocampista di controllo proprio davanti la difesa – “pivote” in spagnolo (perno di rotazione). «La cosa più importante in quel ruolo è non perdere mai la palla». Così, in quanto garante dell’equilibrio tra attacco e difesa, spesso passa un po’ inosservato.

Ciò che ne ha complicato l'esperienza al Barcellona è stata la crisi finanziaria e sportiva attraversata dal club. Nella sua prima stagione è scoppiata la pandemia, in seguito alla quale il Barça si è trovato in gravi difficoltà finanziarie (a causa dell’arroganza dirigenziale, le fondamenta erano già traballanti prima del coronavirus). Anche a causa dell’elevato indebitamento societario, nel 2021 Lionel Messi ha dovuto lasciare il club, segnando una svolta nella storia moderna del Barcellona.

Ciononostante, in quel contesto turbolento de Jong è riuscito a conquistarsi un posto nella rosa. De Jong era «apprezzato» da giocatori-chiave come Messi, Jordi Alba e Sergio Busquets, afferma Schreuder, che dal 2020 al 2021 è stato assistente tecnico del Barcellona sotto la guida di Koeman. «Lo vedevo dal modo in cui lo trattavano, da come veniva coinvolto negli allenamenti. Era come se giocasse lì da anni». De Jong ormai è lui stesso uno dei giocatori più esperti – e indossa regolarmente la fascia di capitano.

Un periodo cruciale della sua esperienza al Barça è stato l’estate del 2022. A causa dei problemi finanziari, la dirigenza voleva cederlo. Il Manchester United, allora allenato da ten Hag, era disposto a pagare una cifra ingente per lui. «Volevo assolutamente portarlo allo United», afferma ora Ten Hag. Quell’estate l’allenatore ha parlato «più volte» con de Jong. «Abbiamo fatto di tutto (per prenderlo, ndr)».

Nel tentativo di convincerlo, lo United è arrivato al punto di realizzare un video in cui de Jong appariva accanto ad alcune delle leggende del club, come riportato da The Athletic, la sezione sportiva del New York Times. L’accordo sembrava vicino, ma de Jong ha preferito restare nella squadra dei suoi sogni. Per quanto riguarda la vita al di fuori del calcio, in Catalogna si trova bene: lui e sua moglie Mikky hanno ormai due figli che stanno crescendo là.

«Mi dispiace non abbia compiuto quel passo, sarebbe diventato ancora più forte», afferma ten Hag. Il fatto che abbia deciso di restare – nonostante le pressioni da parte dei vertici del Barcellona affinché accettasse il trasferimento – la dice lunga sulla sua fermezza. Ten Hag: «È fatto così, è uno spirito libero. Ha una mentalità indipendente».

Ciò è emerso chiaramente anche nel suo scontro con la stampa spagnola, dopo che erano trapelati dettagli del suo contratto. Informazioni che, secondo lui, non corrispondono al vero. «Trovo incomprensibile che non ci si vergogni di scrivere cose del genere», ha dichiarato in una conferenza stampa all’inizio del 2024. E questo nonostante de Jong, secondo Kuper, sia per natura «propenso a evitare i conflitti».

«So come funzionano queste cose», ha dichiarato de Jong nel 2025 al quotidiano spagnolo El País. «So che c’è qualcuno alla società che dice: “Mettete Frenkie sotto pressione, perché quest’estate vogliamo cederlo”».

Il giornalista di El País che lo ha intervistato, Juan I. Irigoyen, ha dichiarato al NRC che de Jong è uno dei pochi giocatori a non avere addetti stampa che lo assistano. Anche per questo motivo non gode di alcuna «protezione» da parte dei media. «Non voglio avere amici nella stampa che parlino bene di me e mi difendano sempre», afferma De Jong nell’intervista. «Se gioco male, devono dirlo; e se gioco bene, anche».

Rari fischi

Alla fine del 2024, durante il suo difficile ritorno in campo dopo un fastidioso infortunio a una caviglia, de Jong è stato oggetto di rari fischi da parte del pubblico del Barça. Ora, sembra essersi lasciato alle spalle quel periodo difficile; ormai è tornato ai massimi livelli, a parte un infortunio al bicipite femorale di questa primavera.

Dice di avere «molta libertà» nello stile di gioco estremamente offensivo dell’allenatore tedesco Hansi Flick, che ha dato nuova energia al club. Sotto la guida di Flick il Barcellona ha vinto due campionati consecutivi (2025, 2026), dopo che de Jong aveva già conquistato il primo nel 2023. Per quanto riguarda il suo futuro sportivo, c’è tranquillità dopo che ha rinnovato il contratto fino al 2029.

La sua influenza sul gioco del Barcelona è difficile da quantificare in cifre. Cosa significa che in quasi trecento partite con il club abbia segnato «solo» venti gol e fornito 31 assist? E con la Oranje, due gol e nove assist in 67 partite?

Si rende conto che il suo impatto sia difficilmente misurabile. De Jong ne ha parlato nel 2021 in occasione di un convegno sportivo organizzato dal Barça Innovation Hub, durante un colloquio con Vosse de Boode, all’epoca responsabile di Scienza dello sport e dell’analisi dei dati dell’Ajax. All’inizio del 2019, lei aveva tenuto una presentazione alla rosa dell’Ajax, utilizzando dati tattici specifici, sull’influenza di un giocatore nella fase di costruzione che porta al gol. «In quella classifica ero in cima», ha detto de Jong al congresso. «Di solito loro [i compagni] mi prendono un po’ in giro perché faccio pochi gol e assist. Allora ho mostrato loro quella statistica». In altre parole: la sua influenza va ben oltre i gol e gli assist.

Ten Hag, all’epoca allenatore (dell'Ajax), conosce bene queste sfumature e le critiche. Che De Jong non abbia un vero tiro dalla distanza («quello era un punto su cui lavorare»), che segni troppo poco («nessuno può fare tutto»), che corra troppo con la palla («che sciocchezza»). Bisogna guardare soprattutto a ciò che sa fare, secondo lui. «Che è davvero tantissimo, eh».

Ma, se fosse ancora il suo allenatore, lo sfiderebbe a vincere di più. «Ha vinto troppo poco, viste le sue qualità. Deve fare un passo avanti in questo senso, per crescere anche come giocatore di squadra». Ten Hag, che ha parlato con l’NRC prima che de Jong conquistasse il suo terzo titolo nazionale spagnolo, cita la Champions League e un trofeo con la Oranje. «Due cose che devono succedere adesso».