TOUR DE FRANCE - Vingegaard wil dankzij de Giro de Tour winnen

FOTO GETTY IMAGES - Jonas Vingegaard, in de roze leiderstrui, 

wint een bergetappe in de Giro.

Na kansloze nederlagen tegen Tadej Pogacar koos Jonas Vingegaard voor een nieuwe voorbereiding: hij reed de Giro d’italia. „Hij heeft die echt met reserve gewonnen.”

Die ‘dubbel’ is de afgelopen jaren door de beste renners van het peloton angstvallig gemeden

4 Jul 2026 - NRC

Sam de Voogt 

AMSTERDAM - Op de laatste dag van mei was het groot feest in Rome, bij de Nederlandse wielerploeg Team Visma-lease a bike. Om de eindoverwinning van kopman Jonas Vingegaard in de Giro d’italia te vieren, samen met de zes etappezeges die het team behaalde, toog de voltallige ploeg met familie en vrienden naar een restaurant voor een uitgebreid diner. Daar vloeiden het bier en de wijn rijkelijk, stonden de tafels vol pizza’s en werd er gespeecht.

Toen een grote groep na afloop aanstalten maakte het Romeinse nachtleven in te duiken, maakte de man van het moment duidelijk niet mee te gaan. Vingegaard had genoten van de avond, zij het met mate, en ging nu naar bed. Voor hem, zoveel werd duidelijk, was het eerste doel van het jaar behaald, maar nu ging de focus op het volgende doel.

Die ‘dubbel’ is de afgelopen jaren door de beste klassementsrenners van het peloton angstvallig gemeden. Het laatste decennium doen jaarlijks gemiddeld zo’n twintig renners Giro en de Tour, maar vaak rijden zij een van de twee rondes (of beide) in dienst van anderen. Kopmannen die zich er recent aan waagden, waren de Brit Chris Froome, die in 2018 de Giro won en derde werd in de Tour, én Tom Dumoulin, die in datzelfde jaar in zowel de Giro als Tour tweede werd.

Dat volgende doel van Vingegaard is het winnen van de gele trui, in de Tour de France die zaterdag in Barcelona begint met een ploegentijdrit. Na zich twee jaar te hebben moeten schikken naar de dominantie van concurrent Tadej Pogacar willen Vingegaard, die de Tour in 2022 en 2023 won, en zijn ploeg dit jaar weer de

beste zijn. Om dat te bereiken kozen ze dit wielerseizoen voor een andere voorbereiding; een route bovendien die je nog maar zelden ziet in het profpeloton: de combinatie van de Giro d’italia en de Tour de France.

Velen in de wielerwereld vermoeden dat Dumoulin dat jaar in Frankrijk de gele trui had kunnen winnen als hij niet had meegedaan in Italië. En de angst voor een ‘Dumoulin-scenario’ leefde ook bij Team Visma-lease a bike, zegt Mathieu Heijboer, prestatiemanager bij de Nederlandse wielerploeg. Aan het eind van een drieweekse ronde zijn renners doorgaans opgebrand; de vijf weken tussen de Giro en de Tour zijn dan niet genoeg om te herstellen, laat staan om naar een piekvorm toe te werken die nodig is om Pogacar, die nu al de beste renner aller tijden wordt genoemd, te verslaan.

Hoogtekamer in huis

Uitgerekend Pogacar liet in 2024 zien dat de dubbel wél kon: hij domineerde in Italië met zes etappezeges en pakte de roze trui, en begon 34 dagen later aan een zegetocht door Frankrijk door opnieuw zes ritten en de gele trui te winnen. Daarmee werd Pogacar de eerste renner die de dubbel won sinds Marco Pantani in 1998.

Het inspireerde Vingegaard toen hij eind vorig seizoen liet weten een andere aanloop naar de Tour van 2026 te willen. Hij had weliswaar de Vuelta a Espana gewonnen en was tweede geworden in de Tour, maar Vingegaard was in Frankrijk niet in de buurt van Pogacar gekomen en hij had zich in Spanje ondanks zijn zege nooit goed gevoeld, omdat hij rondreed met een lichte verkoudheid. Hij was nog altijd niet helemaal de oude na zijn zware valpartij in de Ronde van Baskenland in 2024, waarbij hij een klaplong, gebroken sleutelbeen en meerdere gebroken ribben opliep.

Daags nadat hij in Spanje de rode trui had gewonnen, schoven Vingegaard, Heijboer en teambaas Richard Plugge aan in een restaurant om het succes te vieren. Daar sprak de Deen voor het eerst zijn ambitie uit om eerst de Giro en daarna de Tour te willen rijden. „Jonas merkte op dat hij de laatste twee jaar weliswaar goed was in de Tour, maar niet goed genoeg om Pogacar te verslaan”, zegt Heijboer, die opmerkt dat zijn Deense kopman „uitzonderlijk eerzuchtig” is. „Hij is wielrenner om te winnen, wil in elke grote etappekoers een keertje zegevieren. Dus om nóg beter te worden, wilde hij het anders aanpakken.”

Het plan: eerst de Giro winnen en zo de achtste renner in de geschiedenis te worden die zowel de Tour, Giro als Vuelta op zijn naam schreef. En daarna snel herstellen, de vorm en het zelfvertrouwen uit Italië meenemen als basis en in Frankrijk een nóg hoger niveau aantikken om het Pogacar moeilijk te maken.

Om het op te kunnen brengen om twee grote rondes fris, scherp en gemotiveerd aan de start te verschijnen, besloten Vingegaard en zijn ploeg dat hij vaker thuis kon trainen. De hoogtestages die het team elk jaar in januari en februari plant, leverden hem fysiek veel op, maar kostten hem mentaal ook veel energie. Vingegaard ging daarom alleen mee op kamp in januari, de drieweekse hoogtestage in februari sloeg hij over. Om dat te compenseren liet hij in zijn eigen huis in Denemarken een hoogtekamer bouwen, waarin minder zuurstof aanwezig is. Weken achtereen stond daar zijn bed.

Ook zijn trainingsschema werd aangepast; in plaats van te taperen, waarbij een sporter steeds minder inspanning levert om uitgerust aan de start te verschijnen, trainde Vingegaard richting de Giro juist langer door. Vermoeid begon hij aan de Ronde van Italië, met als doel de eerste twee weken door te komen en pas echt te pieken in de slotweek. Dat werkte: hij won in de laatste zes dagen twee etappes en reed op de Piancavallo, een klim van 14,5 kilometer à gemiddeld 8 procent, het bijna dertig jaar oude record van Marco Pantani uit de boeken.

Dat lukte Vingegaard zonder tot het gaatje te gaan, zegt Heijboer, die ook de persoonlijke trainer van de Deen is. „Hij heeft die etappe naar Piancavallo echt met reserve gewonnen, je kon gewoon aan hem zien dat hij niet op het randje zat. Dat toonde wel hoe goed zijn vorm was.” De Deen had daarbij het geluk dat in het begin van de Giro een van zijn belangrijkste concurrenten, Adam Yates, geblesseerd uitviel. De rest van de concurrentie zette hij al snel op zo’n achterstand dat ze Vingegaard niet meer aanvielen op zijn leidende positie. Zo reed hij haast zorgeloos naar de Girozege.

Niet in de rij bij het Colosseum

„Een ideaal scenario”, zegt Heijboer. Want het winnen van de roze trui was niet alleen een boost voor zijn zelfvertrouwen. Omdat hij niet al zijn reserves had aangesproken, was het daarna makkelijker om snel van zijn inspanningen te herstellen. Het hielp hem ook toen hij in de week ná de Giro alsnog ziek werd. Vingegaard werd er nerveus van, want gooide dit zijn toch al korte voorbereiding naar de Tour niet in de war? Maar na twee dagen was de Deen alweer op de been.

Tot opluchting van zijn ploeg, want niet ziek worden was het allerbelangrijkste richting de Tour. Daarom had Visma-lease a bike een uitgebreid ‘infectiepreventieprotocol’: Veel handen wassen, mondkapjes dragen als dat nodig is, grote menigtes mijden. „Toen Jonas na de Giro een paar dagen in Rome vakantie vierde, was het niet de bedoeling dat hij in de rij bij het Colosseum ging staan”, zegt Heijboer.

Toen de coach zijn kopman voor het eerst na de Giro zag, op hoogtestage in het Franse bergdorp Tignes, trof Heijboer „een vrolijke, heel gemotiveerde Jonas wiens gewicht ook al goed was”. Vingegaard kon meteen met de rest van de Tourselectie voluit meetrainen; de beelden van een eenzame Vingegaard op de flanken van de Galibier die op sociale media verschenen, toonden niet een renner die een aangepast schema volgde vanwege een korte voorbereiding, maar van een kopman die zo goed in vorm was dat hij zijn ploeggenoten allemaal had losgereden.

In de Franse Alpen kwam het team op een dag bijeen voor een vergadering over de Tourstrategie; daar liep Vingegaard naar voren en nam het woord. „Daar is hij normaal niet zo proactief in”, zegt Heijboer. „Maar hij wilde echt aangeven dat hij vertrouwen heeft in de ploeg en zich een ander mens voelt, eindelijk weer zo goed en zo sterk als voor de val in Baskenland.”

Dat zal nodig zijn, weten ze bij de Nederlandse wielerploeg. Het niveau waarmee Vingegaard de Touredities van 2022 en 2023 won, is niet goed genoeg meer. En ook zijn vorm tijdens de Giro zal niet voldoende zijn om Pogacar in Frankrijk te verslaan, zegt Heijboer – het moet nóg beter. „Maar als ik zie welk niveau hij in de Giro haalde zonder écht uitgedaagd te worden, hoe breed de basis is die hij daarvan heeft meegenomen, en met welk gemak hij nu in training zijn vermogens trapt, dan heb ik er het volste vertrouwen in dat we er dit jaar weer een duel van kunnen maken.”